En toen was er techno #1

In deze eerste editie van En toen was er techno zes tracks waar ik recent op stuitte en die me niet meer loslaten. De lijst is vooral interessant als je naar het diepe, dromerige deel van het technospectrum neigt.

Ik begin maar heel bescheiden met een video die ik zelf maakte. Het meeste beeldmateriaal is afkomstig van een korte film met een beruchte titel (NSFW) – maar laat je daardoor niet afleiden. Vril – V9 uit 2012 is mijn persoonlijke favoriet van de afgelopen maanden, een draaikolk van borrelende, bijna onderbewuste geluiden, een levende substantie die de indruk wekt eeuwig door te willen gaan. Misschien hoor jij alleen eentonigheid. Ik zou willen dat ik de aantrekkingskracht van herhaling en een langzame opbouw kon uitleggen. Voor mij speelt mijn fantasie een grote rol: die voegt tijdens het luisteren onwillekeurig allerlei lagen en associaties toe en verrijkt zo de muziek. Het is als dagdromen, maar dan op basis van klanken in plaats van gedachten. Je hoort het of je hoort het niet. Voor wie het wel hoort, zijn de fijngevoelige tracks CTO en Torus XXXII ook niet te versmaden.

 

De anonieme producer Prince of Denmark, ook bekend onder de naam Traumprinz, maakt geslaagde muziek op het grensvlak van house en techno. Bovenstaand nummer uit 2012 zou ik – zoals altijd op vrij subjectieve gronden – onder het laatste genre scharen. Net als de voorgaande track van Vril is Prypjat gezegend met een verrukkelijke productie die naar lo-fi neigt – of hoe je die expres wat smoezelige sound uit oude analoge apparaten ook wilt noemen. Ook hier lijkt auditieve hypnose het streven. Muziekvideopiraten The29nov zorgden weer voor een fijne begeleidende video. Leve scifi-horror uit de Fifties! Als je nog een prinselijke trip blieft, moet je het nummer Are you ready Ralph eens horen.

 

Nu wat steviger kost. De track Sonic Outlaws van de Franse producer Polar Inertia kwam in 2014 uit op het Amsterdamse Field Records en zorgde in de technoscene voor enige consternatie en verhoogde speekselproductie. Niet zo vreemd. Het niet-aflatende, stuwende samenspel van de acid bass, hi-hat en shaker brengen de luisteraar rap in hogere sferen. Overigens schijnt niemand te weten wie er achter de artiestennaam Polar Inertia schuilt, wat hem na Vril en Prince of Denmark de derde anonieme producer van dit lijstje maakt. Of er zitten veel schuwe types in het technowereldje (Redshape en Shxcxchcxsh zijn andere bekende voorbeelden), of het is allemaal zorgvuldige image building.

 

In mijn ideale wereld verbouwen remixers de oorspronkelijke nummers flink, zeker als die afkomstig zijn uit de rock en pop. Voor een wat andere beat en kazige chopped-up vocals kom ik mijn bed niet meer uit. Producer Shed laat zien hoe het moet met zijn creatieve interpretatie van Little by Little van Radiohead. Beluister hier het origineel. Ik hoor geen overeenkomsten, jij wel?

 

equa·nim·i·ty noun
: calm emotions when dealing with problems or pressure

Meer heb ik niet toe te voegen aan dit zalvende werk van Convextion (Gerard Hanson).

 

Denk je dat je alle nummers van een favoriete Nederlandse artiest (Jochem Peteri) al hebt opgeduikeld, kom je er opeens achter dat hij een briljant nummer voor een Delsin-compilatie heeft gemaakt! Vanaf de bedrieglijk simpele, maar o zo groovy eerste seconden blaast dit nummer me weg. Ik bespeur een patroon, want Pyramid Rd is niet bepaald de enige track op deze pagina met een lo-fi sound. Die is overigens een handelsmerk van Peteri, getuige andere toptracks als 154 – Sun en Newworldaquarium – The tide you can’t feel, die wat mij betreft behoren tot het beste wat elektronische muziek heeft voortgebracht.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on Tumblr
categorie: muziek